Landnummer 41

Telefoonnummers in Zwitserland worden gedefinieerd en toegewezen volgens het Zwitserse telefoonnummerplan, dat wordt beheerd door het Zwitserse federale kantoor voor communicatie. Het plan is verschillende keren gewijzigd en de meest recente reorganisatie is in maart 2002 geïmplementeerd.




Het plan van 2002

Het Zwitserse telefoonnummerplan implementeert de ITU-T-aanbeveling E.164. Het wordt aangeduid als E.164/2002, waarbij 2002 het jaar is van de laatste grote herziening. Het plan is een gesloten nummerplan, wat betekent dat alle telefoonnummers, inclusief het netnummer, een vast aantal cijfers hebben. Zwitserse netnummers worden daarbij officieel nationale bestemmingscodes (NDC) genoemd.

Een Zwitsers telefoonnummer – Landnummer 41

Landnummer 41

De vlag van Zwitserland

Een volledig telefoonnummer bestaat in Zwitserland uit 10 cijfers en heeft meestal de structuur “0xx xxx xx xx”. Er worden echter 2 formaten onderscheiden. Het eerste rekent 3 cijfers voor de NDC en 7 cijfers voor het abonneenummer. Het tweede heeft een NDC van 4 cijfers en een abonneenummer van 6 cijfers.

Er zijn verder ook nog enkele uitzonderingen, waaronder de noodnummers of andere verkorte codes, die al dan niet door het grote publiek gebeld kunnen worden.
Het Zwitsers kiesplan vereist dat alle nummers, zelfs voor lokale gesprekken, volledig moeten worden ingevoerd, inclusief NDC. Als je in het binnenland belt, moet er geen prefix “0” ingevoerd worden.

Nationale bestemmingscodes

De nationale bestemmingscode is dus het netnummer van Zwitserse telefoonnummers. Binnen Zwitserland moet de toegangscode 0 daarbij worden ingevoerd vóór de NDC, terwijl dat niet nodig is bij internationale oproepen naar Zwitserland. Verder zijn de nummers draagbaar tussen nummerzones of tussen mobiele operatoren. Voorbeelden van netnummers zijn 21 voor Lausanne en 22 voor Genève. Mobiele diensten bevinden zich tussen 74 en 79. Gratis nummers zijn 800-nummers.

Zwitsers alternatief

In plaats van E.164/2002 werd nog een ambitieuzer nummerplan voorgesteld. In dit plan werd het voorvoegsel “0” genegeerd en de netnummers werden anders gedefinieerd: 20/49 voor geografische gebieden, 50/59 voor gereserveerde nummers, 60/69 voor landelijke nummering, 70/79 voor mobiele dienstel, 80/89 voor gedeelde kosten en gratis nummers, en 90 voor premium diensten. Het plan werd niet geïmplementeerd omdat het te veel wijzigingen bevatte ten aanzien van het bestaande systeem. Hierdoor lagen de kosten voor de uitvoering ervan te hoog.




Meer:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *